HISTORIA W PRZESTRZENI PUBLICZNEJ

Rodzaj projektu: projekt dydaktyczno-badawczy
Miejsce: Berlin
Termin: 2013-2018

Projekt stanowi próbę opisania i wypracowania modelu uniwersyteckiego kształtowania kompetencji historycznych opartego na potencjale historii stosowanej/historii praktycznej. Ponadto projekt powinien przyczynić się do zmodernizowania warsztatu metodologicznego historyka poprzez ukazanie palety możliwości ujęcia zmian zachodzących w obrębie współczesnej humanistyki oraz do poszerzenia go o doświadczenia pochodzące z innych nurtów, przykładowo z antropologii historycznej. Centralnym punktem dla tego projektu jest spojrzenie na „Historię w przestrzeni publicznej” poprzez polsko-niemieckie odziaływania, zawierające w sobie zarówno transfer danych impulsów, jak i ich późniejszych recepcji przez oba społeczeństwa. Obecność historii w przestrzeni publicznej zostanie omówiona w kontekście zmieniających się od 1989/90 relacji Niemców i Polaków. Wobec coraz intensywniejszego wykorzystywania historii przez media i politykę, oraz rosnącego społecznego zapotrzebowania na historię zachodzi pilna potrzeba nie tylko naukowej analizy tego zjawiska, lecz także wsparcia dialogu pomiędzy uniwersyteckim a społecznym ujmowaniem historii.

Głównym pytaniem badawczym projektu jest kwestia transferu wiedzy o historii między środowiskami uniwersyteckimi a społeczeństwem obywatelskim. Kiedy i z jakich powodów dochodzi do przekazu wybranych wydarzeń z przeszłości i w jakim momencie przybierają one formę dwukierunkowo przebiegających recepcji? Jakich form używa się w celu przekazywania wiedzy historycznej lub propagowania wybranych jej elementów (edukacja, użycie mediów, imprezy społeczno-kulturalne, rola muzeów i działań artystycznych, polityka)? Jaki jest wzajemny odbiór treści komunikowanych przez zainteresowane grupy i jak wpływa on na ich samopostrzeganie? Polem badawczym są więc wzajemne relacje czynników kulturowych, społecznych, ekonomicznych czy politycznych na obszarze praktycznego stosowania historii.

Badanie praktycznych odniesień do przeszłości stanowić będzie punkt wyjścia do szerszej, ogólnej refleksji o strukturalnych procesach zachodzących w relacji społeczeństwo obywatelskie – historia.